Polityka prywatności i pliki cookie

Osprzęt do szlifierek prostych

Ocena użytkowników:  / 0

Dzień dobry
    W dzisiejszym poście opiszę pilniki obrotowe z węglików spiekanych
Pilniki obrotowe wykonane są z wysokiej jakości węglików spiekanych, pozwala to na wykorzystanie ich do obróbki wielu materiałów o różnorodnych stopniach twardości. Pilniki współpracują z szlifierkami prostymi pneumatycznymi i elektrycznymi. Gwarancją długotrwałej eksploatacji jest zagwarantowanie właściwych prędkości obrotowych, stąd pilniki nie nadają się do pracy z wiertarkami. Pilniki węglikowe występują w różnych kształtach i wymiarach, dostępne są frezy walcowe czołowe, stożki 90 st, kuliste, płomieniowe, ostrołukowe spiczast. Przeważnie część chwytowa to sześcio milimetrowy trzpień.
Pilniki węglikowe używa się do usuwania gradów, powiększania otworów i rowków, wygładzania spawów i spoin, obróbki nieregularnych otworów, fazowania krawędzi.

    Zęby pilnika mogą być wykonane w różny sposób. Rodzaje uzębienia zależą od obrabianego materiału.
Najczęściej używane uzębienia to: nacięcie pojedyncze i nacięcie podwójne.
Pilniki obrotowe z nacięciem pojedynczym stosuje się do ogólnego użytku dla obróbki miękkich materiałów, żeliwa, aluminium i stopów miedzi.
Pilniki obrotowe z nacięciem podwójnym tzw. łamaczem wióra pozwalają na szybkie usuwanie naddatku w utwardzonychtwardych materiałach, zaprojektowane do tworzenia małego wióra i doskonałego wykończenia powierzchni, małe wióra pomagają wyeliminować obciążenie ostrzy.

 

   

Dla wszystkich pilników obrotowych inaczej niż w przypadku pilników ręcznych nie podaje się podziałki jako liczby całych zębów na jednostce długości pilnika, mierzonej w kierunku jego długości. Podaje się prędkość roboczą dla danego materiału.

Eksploatacja i warunki pracy:

    Mocowanie pilnika w uchwycie musi być stabilne i stanowić 2/3 długości części chwytowej. Przed umocowaniem sprawdzić czy w uchwycie zaciskowym nie znajdują się drobinki metalu, w razie potrzeby przedmuchać. Podczas pracy kontrolować czy frez pod wpływem obrotów nie wysuwa się z tulejki. Frezować tylko przeciwbieżnie, frezy z węglikami wlutowanymi do trzpienia są wrażliwe na drgania. Jeżeli dostanie drgań to polecą zęby albo nawet może oderwać się cała główka.
Obszar styku ostrza z materiałem obrabianym w czasie obróbki powinna wynosić max 1/3 obwodu narzędzia.
Dla materiałów trudnoobrabialnych należy zmniejszyć parametry skrawania, aby zapobiec wcześniejszemu zużyciu narzędzia.
Podczas obróbki należy przestrzegać przepisów BHP, szczególnie pamiętać o okularach ochronnych i zabezpieczeniu szyi przed opiłkami. Prostym sposobem eliminacji opiłków może być stosowanie elektromagnesu.
Pozdrawiam

Jeden ze sposobów wycięcia otworu w blachach

Ocena użytkowników:  / 0

Dzień dobry


Popularne i ciągle niezastąpione wykrojniki śrubowe do otworów.
Wycinaki używa się tam gdzie trzeba zrobić parę otworów o średnicach przekraczających 13 mm w blachach o grubości nie przekraczającej 2 mm. Przeważnie są to szafy sterownicze, blachy w zbiornikach itd. Otwory można zrobić bez konieczności wiercenia otwornicami, a z praktyki wiadomo, że potrzeba do tego wiertarki o dużym momencie obrotowym. Ponad tojest dużo opiłków do okoła i trzeba je pozamiatać.

Oferowane przez Montero wykrojniki do blach mają dodatkowo łożysko, które usprawnia pracę. Wykrojnik nie ma tendencji do obracania się podczas dokręcania.
Wykrojniki używa się do wycinania otworów w blachach ze stali węglowej, narzędziowej, stali stopowej, metali kolorowych.

Ponad to wycięty otwór ma doprą dokładność i jest gotowy, nie ma potrzeby gradowania, jedynie czasami zdarzy się, że z jednej strony powstanie krawędź.

Rozpoczynając pracę, musimy być pewni, że będziemy mieli bezproblemowy dostęp do dwóch stron blachy. Następnie musimy wykonać otwór na śrubę dociągową. Wielkość otworu musi być aka sama jak śruba. Można zrobić to wiertłem o określonej średnicy lub wiertłem choinką.

Potem smarujemy śrubę olejem lub smarem stałym, najleprzy jest smar grafitowy lub inny do dużych obciążeń. Na pewno nie nadają się do tego celu smaru typu WD.

W następnej kolejności przekładamy przez otwór śrubę dociągową i nakręcamy na nią matrycę wieloostrzową. Pomału dokręcamy kluczem oczkowym lub nasadowym.
Kręcimy do momentu, aż matryca nie wytnie otworu. Podczas dokręcania będziemy dokładnie czuli jak nagle śruba przestanie stawiać opór to będzie znak, że otwór jest gotowy. Rozkręcamy całość i gotowe.
Wykrojniki moża nabyć w zestawie z niezbędnymi akcesoriami lub na sztuki.

Gwarancją solidnego wykonania jest firma Montero, specjalizująca się w wykrojnikach do różnego typu półproduktów.

Jakie są typy i rodzaje osprzętu do magesówek

Ocena użytkowników:  / 0

Cześć
Wiertarki ze stopą magnetyczną są coraz częściej używane do wiercenia otworów w stali. Główną zaletą tych elektronarzędzi jest mała waga i możliwość wiercenia otworów o dużych rozmiarach.
W warsztatach ślusarskich zazwyczaj dostępna jest wiertarka stołowa - ciężka i masywna - wykonanie precyzyjnych otworów o znacznych rozmiarach nie nastręcza żadnego problemu. Inaczej sprawa wygląda podczas instalacjimontażu} w poza zakładem jeżeli zajdzie konieczność wykonania otworu w grubej stali o średnicy powyżej 21 mm. W takim wypadku wiertarka ręczna nie da rady. Wtedy wyjściem jest wiertarka z stopą magnetyczną lub popularnie zwana wiertarką magnetyczną. Wiertarka magnetyczna ma dobrę relację waga -mobilnoś do wielkości wykonywanych otworów. Z tego względu znajduje zastosowane wpracach przy konstrukcjach stalowych, instalacyjnych, stoczniowych, mostowych, produkcji dźwigów, i innych robót montażowych w stali.
Nie jest to maszyna doraźna, można jej zastosowanie umieścić już w fazie projektowania, montażu instalacji w terenie.

Podstawowym narzędziem skrawającym są - Wiertła trepanacyjne.

Obszerna gama wierteł trepanacyjnych inaczej zwanych wiertłami koronowymi lub frezami trepanacyjnymi zapewnia wykonywanie otworów bez pilota w litej stali o znacznej grubości ( np 10 - 20 - 33 mm ) otworów o dużych średnicach ( np. wiertło trepanacyjne 35mm , 46 mm , i większe).
Jeszcze kilka lat temu wiertła te były drogie, obecnie ich cena i dostępność znacznie spadła.
Warto również zwrócić uwagę na ich wydajność ściśle powiązaną z budową freza. Obróbka odbywa się tylko na brzegach, natomiast środek pozostaje nienaruszony. Zmniejsza to zapotrzebowanie na moc, która wynosi 30% zapotrzebowania w porównaniu do wiertła krętego . Wypływa to naturalnie z faktu mniejszej powierzchni skrawania.
Orientacyjnie jeżeli wiertarka w swoich parametrach ma opisaną maksymalną średnicę wiercenia 13 mm przy wiertłach krętych, to stosując frez trepanacyjny zakres powiększy się do 28 i więcej. Zależy to jeszcze od mocy wiertarki, ale taka jest ogólna zasada. A dzieje się tak, ponieważ rdzeń zostaje nienaruszony i nie potrzeba tracić energii i czasu na przerobienie go na wióry:)
Podniesie się również szybkość obróbki i co czasami ważne ilość wiórów.
Ze względu na to, iż frez nie wymaga prowadzenia i jest stabilny, można wiercić otwory np. na brzegach, zachodzące na siebie, pachwinowe itd . Barierą jest tu oczywiście możliwość montażu stopy magnetycznej.
Co więcej otwory wykonane za pomocą freza nie wymagają gratowania. Gładkość i precyzja wykonania bliższe są rozwiercaniu niż wierceniu.

Mocowanie i system chłodzenia.

Frezy mocowane są systemem Weldon ( droższe modele magnesó wek mają dodatkowo gniazdo Morsea ). W większości modeli mocowanie wierteł trepanacyjnych w wiertarce magnesowej zapewniają profesjonalne uchwyty przemysłowe z wewnętrznym systemem chłodzenia. Współpracujący z frezami wypychacz, zwany czasami pilotem, wchodzi podczas wiercenia w uchwyt i otwiera zawór chłodziwa, przez który wlewa się ono do wnętrza wiertła. W zależności od typu uchwytu płyn chłodzący podawany jest z małej wewnętrznej komory lub z zbiorniczna umieszczonego na zewnątrz. Uchwyty z funkcją ciągłego podawania chłodziwa połączone z zewnętrznym zbiornikiem gwarantują pracę ciągłą, przy jednoczesnej, łatwej kontroli chłodziwa, co dodatkowo zwiększa żywotność frezów i przyspiesza pracę.

Typowe kryteria wyboru wiertarki to:

Planowane miejsce pracy, jeżeli na wysokościach to im lżejsza tym lepsza.
Przewidywane średnice otworów, każda wiertarka ma instrukcję. I tu ważna uwaga. Nigdy ale to nigdy nie powinno się pracować w górnych granicach dopuszczalnych średnic. Na przykład jeżeli producent wiertarki Vertical 30 podaje maksymalną średnicę 30 mm to wiercimy taką średnicą tylko okazyjnie, zalecane średnice przy niej to 28 mm i mniejsze. Jeżeli taką normę wdrożymy to maszyna będzie nam długo służyć. Swoją drogą jest to uniwersalna zasada do wszystkich elektronarzędzi.
Typy narzędzi, jeżeli planujemy używać stożka MK to należałoby rzucić okiem do specyfikacji technicznej lub zapytać.
Jeżeli wiertarka ma regulowane obroty w lewo i prawo to można ją wykorzystać jako gwinciarkę. Zakresy gwintowania powinny być podane w danych technicznych.
Przesuwna podstawa stopy magnetycznej. Umożliwia ona na dokładne pozycjonowanie osi wiertła już po włączeniu elektromagnesu. Czasami bardzo przydatne :)
Jakość: można wskazać trzy grupy: Chińczyki - tu trudno mi coś się wypowiedzieć, Średnia klasa: EVOLUTION - angielska firma produkuje na Tajwanie(dobry oszczędny wybór), i Rotabroach, EUROBOOR, ZALCO, FEIN to produkty z najwyższej półki (gwarantowana jakość i wysoka cena).

 

Krótko mówiąc główną ich zaletą jest:
- Mobilność,
- Możliwość wykonywania głębokich otworów.
- Wiercenie otworów o znacznej średnicy.
- Niska cena frezów trepanacyjnych.

Wada:
- Stopa magnetyczna wymaga gładkiej, grubej powierzchni stalowej.

To tyle pozdrawiam.

Węglikowe pilniki obrotowe

Ocena użytkowników:  / 0

Dzień dobry
W dzisiejszym poście opiszę pilniki obrotowe z węglików spiekanych
Pilniki obrotowe wykonane są z wysokiej jakości węglików spiekanych, pozwala to na wykorzystanie ich do obróbki wielu materiałów o różnorodnych stopniach twardości. Pilniki współpracują z szlifierkami prostymi pneumatycznymi i elektrycznymi. Gwarancją długotrwałej eksploatacji jest zagwarantowanie właściwych prędkości obrotowych, stąd pilniki nie nadają się do pracy z wiertarkami. Pilniki węglikowe występują w różnych kształtach i wymiarach, dostępne są frezy walcowe czołowe, stożki 90 st, kuliste, płomieniowe, ostrołukowe spiczast. Przeważnie część chwytowa to sześcio milimetrowy trzpień.
Pilniki węglikowe używa się do usuwania gradów, powiększania otworów i rowków, wygładzania spawów i spoin, obróbki nieregularnych otworów, fazowania krawędzi.

Zęby pilnika mogą być wykonane w różny sposób. Rodzaje uzębienia zależą od obrabianego materiału.
Najczęściej używane uzębienia to: nacięcie pojedyncze i nacięcie podwójne.
Pilniki obrotowe z nacięciem pojedynczym stosuje się do ogólnego użytku dla obróbki miękkich materiałów, żeliwa, aluminium i stopów miedzi.
Pilniki obrotowe z nacięciem podwójnym tzw. łamaczem wióra pozwalają na szybkie usuwanie naddatku w utwardzonychtwardych materiałach, zaprojektowane do tworzenia małego wióra i doskonałego wykończenia powierzchni, małe wióra pomagają wyeliminować obciążenie ostrzy.

Dla wszystkich pilników obrotowych inaczej niż w przypadku pilników ręcznych nie podaje się podziałki jako liczby całych zębów na jednostce długości pilnika, mierzonej w kierunku jego długości. Podaje się prędkość roboczą dla danego materiału.

Eksploatacja i warunki pracy:

Mocowanie pilnika w uchwycie musi być stabilne i stanowić 2/3 długości części chwytowej. Przed umocowaniem sprawdzić czy w uchwycie zaciskowym nie znajdują się drobinki metalu, w razie potrzeby przedmuchać. Podczas pracy kontrolować czy frez pod wpływem obrotów nie wysuwa się z tulejki. Frezować tylko przeciwbieżnie, frezy z węglikami wlutowanymi do trzpienia są wrażliwe na drgania. Jeżeli dostanie drgań to polecą zęby albo nawet może oderwać się cała główka.
Obszar styku ostrza z materiałem obrabianym w czasie obróbki powinna wynosić max 1/3 obwodu narzędzia.
Dla materiałów trudnoobrabialnych należy zmniejszyć parametry skrawania, aby zapobiec wcześniejszemu zużyciu narzędzia.


Podczas obróbki należy przestrzegać przepisów BHP, szczególnie pamiętać o okularach ochronnych i zabezpieczeniu szyi przed opiłkami. Prostym sposobem eliminacji opiłków może być stosowanie elektromagnesu.
Pozdrawiam

Gwintowniki do stali nierdzewnych

Ocena użytkowników:  / 0

Cześć
       Obróbka skrawaniem stali nierdzewnych zawsze przysparza wiele problemów. Kwasówka jest ciągliwa i podczas pracy lepi się do narzędzi. Skutkuje to odsunięciem krawędzi skrawającej narzędzia od obrabianego przedmiotu, bardzo szybkie nagrzewanie, często słychać charakterystyczny pisk. Narzędzie traci swoje właściwości, tępi się i nie nadaje do dalszej obróbki. Rozwiązaniem tego problemu są specjalne narzędzia do obróbki stali nierdzewnej: wiertła kobaltowe, narzynki do stali nierdzewnej, gwintowniki INOX, frezy INOX i inne. Oprócz tego konieczne jest używanie specjalnych dedykowanych płynów do wiercenia i gwintowania nierdzewki np. TEREBOR.


       Miałem niedawno możliwość przekonania sie na własnej skórze, co to znaczy nacinanie gwintu na szpilce z nierdzewki zwykłą narzynką i narzynką do stali nierdzewnej z użyciem Tereboru. W pierwszym wypadku zwykła narzynka zrywała zwoje, bardzo ciężko szło i gwint wyglądał tragicznie. W niektórych miejscach był zerwany nawet na połowie obwodu. W drugim wypadku w ruch poszła narzynka do stali nierdzewnych i olej Terebor. Efekt był zupełnie inny, znakomity gładki gwint szybko i sprawnie nacięty. Błąd polegał jedynie na tym, że krzywo zaczęliśmy, ale to kwestia wprawy i przygotowania czoła pręta.
Analogicznie ma się sprawa z gwintownikami do stali INOX. Wykonane są ze stali HSSE i posiadają geometrię i powłoki umożliwiające obróbkę stali nierdzewnych. Gwintowniki ręczne i wysokowydajne stosuje sie w obróbce stali nierdzewnych austenitycznych, stali nierdzewnych ferrytyczno-austenitycznych (duplex).
       Występuje kilka typów gwintowników zależnie od przeznaczenia ręczne HSSE i HSSE z powłoką TIN, oraz wysokowydajne, przeznaczone do pracy na obrabiarkach konwencjonalnych i CNC.:
Poniżej kilka ich typów:

Do otworów nieprzelotowych < 2,5xD
Gwintownik INOX R40 HL


Cechy gwintownika:
Supergładka i odporna na ścieranie powłoka HL,
Rowki spiralne 40
Opuszczenie stożkowe średnicy zewnętrznej gwintu
Wzmocniona konstrukcja
Materiał HSSE
Nakrój C (2-3xP)
Wykonanie wg DIN-371; DIN-376; DIN-374

Gwintownik INOX R40 OX
Cechy gwintownika:
Azotopasywowane OX
Rowki spiralne 40
Opuszczenie stożkowe średnicy zewnętrznej gwintu
Wzmocniona konstrukcja
Materiał HSSE
Nakrój C (2-3xP)
Wykonanie wg DIN-371; DIN-376; DIN-374

Do otworów przelotowych < 3xD
Gwintownik INOX B HL
Cechy gwintownika:
Supergładka i odporna na ścieranie powłoka HL
Rowki proste ze skośną powierzchnią natarcia
Materiał HSSE
Nakrój B (4-5xP)
Wykonanie wg DIN-371; DIN-376; DIN-374

Gwintownik INOX B OX


Cechy gwintownika:
Azotopasywowane OX
Rowki proste ze skośną powierzchnią natarcia
Materiał HSSE
Nakrój B (4-5xP)
Wykonanie wg DIN-371; DIN-376; DIN-374.

Narzędzia skrawające 1/2

Ocena użytkowników:  / 0

Dzień dobry, dziś pierwsza część o podziale narzędzi skrawających.
      Istnieje kilka rodzajów podziału narzędzi skrawających: według sposobu obróbki: noże tokarskie, rozwiertaki, wiertła, przepychacze, wytaczadła, frezy, gwintowniki, narzynki, frezy ślimakowe, piły, honownice.
Według zarysu obrabianej powierzchni: do powierzchni zewnętrznych płaszczyzn i powierzchni obrotowych, do obróbki otworów, do obróbki gwintów, do obróbki kół zębatych, do obróbki rowków.
Najbardzie popularne są wiertła i je opisze w tym artykule.

Podział wierteł można dokonać ze względu na:
     Przeznaczenie: wiertła ogólnego przeznaczenia, to wszystkie wiertła kręte i piórkowe do wiercenia w litych materiałach. Wiertła specjalne: wiertła wielostopniowe, tzw. choinki, wiertła stożkowe, wiertła do głębokich otworów.

 


Ze względu na rodzaj budowy: Wiertła monolityczne wykonane ze stali szybkotnącej, wiertła łączone z częścią roboczą ze stali szybkotnącej lub z węglika spiekanego zgrzewaną częścią chwytową, lub z lutowanymi ostrzami z węglików spiekanych, wiertła drążone z wewnętrznym rowkiem chłodzącym.
      Wiertła koronkowe i trepanacyjne, przeznaczone są do wykrawania otworów o dużych średnicach. Proces obróbki odbywa się poprzez skrawanie materiału na obwodzie wykonywanego otworu za pomocą ostrzy rozmieszczonych na krawędzi części roboczej. Część środkowa zostaje nietknięta, na skutek tego otwory wykonuje się znacznie szybciej. Wiertła są tańsze i mają mniejszą wagę. Przypadłością tego rodzaju obróbki jest pozostający rdzeń, w przypadku otworów przelotowych zostaje on wewnątrz narzędzia i trzeba go mechanicznie usunąć. W przypadku otworów nieprzelotowych rdzeńśrodekusuwa się ręcznie.
Następnym kryterium podziału wierteł jest rodzaj chwytu. I tak mamy: chwyt walcowy gładki, chwyt walcowy z zabierakiem prostokątnym lub wielokątnym (chwyt wielokątny), z chwyt stożkowy ( wiertła NWKc), z chwyt walcowy z dodatkowymi zabierakami i rowkami wgłębnymi( SDS Plus).

 


      Ze względu na rodzaj obrabianego materiału; wiertła do stali konstrukcyjnych, wiertła do stali nierdzewnych, wiertła do metali nieżelaznych, wiertła specjalne węglikowe wysokoobrotowe do zastosowania na centrach obróbczych CNC. Dalej wiertła do betonu, wiertła płytkowe do szkła, wiertła diamentowe do gresu i ceramiki, wiertła koronkowe do materiałów ceramicznych, wiertła do drewna, wiertła wielozadaniowe do różnych rodzajów materiałów.
Na koniec napiszę o popularnych wiertłach krętych.
      Wiertła kręte są narzędziami walcowymi. Do najczęściej używanych należą wiertła kręte mające dwa ostrza robocze oraz dwa rowki do usuwania urobku w postaci wiórów. Wiertła te są prowadzone w otworze za pomocą dwóch łysinek rozmieszczonych po obwodzie wzdłuż rowków, na zewnętrznej części wiertła. Dwie krawędzie skrawające są złączone ścinem. Czasami ścin jest skracany, tzn. korygowany w celu dodania dodatkowych krawędzi skrawających. Powoduje to, że wiertło nam nie ucieka w początkowej fazie obróbki i mniej się nagrzewa. Trzeba bowiem pamiętać, że ścin nie skrawa z powodu znacznego kąta wierzchołkowego rzędu 125-135 stopni. Krawędzie skrawające muszą być zawsze tej samej długości, dzięki temu wiertło nie ma bicia i robi otwór równy swojej średnicy.


     Powierzchnie skrawające powinny być gładkie tak, aby zmniejszyć przyklejanie się wiórów i ograniczyć tarcie. Kąty skrawania i kąt wierzchołkowy jest zależny od przeznaczenia wiertła.
Koniec części pierwszej.

Porady praktyczne podczas skrawania 3/3

Ocena użytkowników:  / 0

Część 3.
W ostatnim rozdziale opiszę parę rad przy obróbce poszczególnych materiałów.

    Stale konstrukcyjne są najliczniejszą grupą materiałów obrabianych w warunkach warsztatowych. Na ogół nie stanowią problemu, należy pamiętać o:
- Smarowaniu i chłodzeniu podczas obróbki.
- Jeśli wiercimy głębokie otwory i posiadamy wiertło długie do metalu to nigdy nie zaczynajmy takim wiercić, w pierwszej kolejności nawiercamy otwór wiertłem krótkim np. NWKa a potem długim, przede wszystkim przy wiertłach o małych średnicach – 2mm-5,5mm. I jeszcze trzeba miejsce wiercenia napunktować – młotek i punktak albo punktak automatyczny.
Zawsze lepiej wiercić z nieco większym posuwem i małą prędkością niż odwrotnie.
Im materiał twardszy to szybkość skrawania maleje. Na ten przykład stal węglowa między 500-1000MPa stosunek prędkości skrawania wynosi 10-6, czyli prawie połowe mniej.
Jeżeli mamy tokarkę czy frezarkę to lepiej spojrzeć do tabel.

     Stale nierdzewne, skrawalność zależy od wielkości dodatków stopowych i rodzaju obróbki. Im więcej dodatków tym gorsza skrawalność. Najlepiej skrawalne są stale ferrytyczne i martenzytyczne. Tak jak pisałem w części pierwszej posiadają tendencję do hartowania przy zgniocie i do przyklejania się do powierzchni natarcia. Budują wtedy taki garb za krawędzią skrawania, przez co spowalniają dalszą obróbkę. Narzędzie nagrzewa się i traci swoje właściwości. Przy wierceniu w tych stalach bardzo istotne są parametry skrawania, czyli bardzo duży nacisk i mała prędkość skrawania nie odwrotnie. Frez czy wiertło powinien się ślizgać bo wtedy się tępi. Ważne jest schładzanie, bo stale inox kiepsko odprowadzają ciepło i oczywiście dobre ostre narzędzie, w wypadku wiercenia są to wiertła kobaltowe INOX. Bezspornie są takie stale nierdzewne np. duplex, w których trzeba zapomnieć o wierceniu czymś innym niż wiertła węglikowe z rdzeniem i chłodzeniem no i bezspornie na precyzyjnych wiertarkach stołowych albo CNC.

     Pozostałe materiały, czyli żeliwa, żeliwa ciągliwe mają doskonałe skrawalności i obrabia je się bez chłodzenia. Analogicznie miedź i jej stopy, czyli mosiądze i brązy. Jedynie aluminium ma sporą tendencję do klejenia się, przez co wymaga znacznie ostrzejszych narzędzi i większych prędkości obrotowych.

Temperatury podczas skrawania 2/3

Ocena użytkowników:  / 0

Część 2 -obróbka skrawaniem.

     Teraz parę terminów:- opory skrawania, inacze siła po przyłożeniu której wiertło może się zagłębić w materiał obrabiany.
Największej siły potrzebują materiały z grupy 5 i 6. Dalej 1 i 2, i tu mała uwaga, bo chociaż stal nierdzewna jest w miarę miękka to ma tendencję do hartowania się w strefie zgniotu a powstały wiór nadal ma tendencję do sczepiania się z powierzchnią obrabianego materiału. Rada: wiertło kobaltowe do nierdzewki jak zaczyna wydawać pisk to znaczy, że już nie skrawa i trzeba je naostrzyć.
I ostatnia grupa o najniższym oporze skrawania to 3 i 4.
Dalej napiszę o temperaturach powstających w czasie skrawania na styku narzędzie - przedmiot. W największym stopniu narażonym miejscem w narzędziu na nagrzanie i zużywanie jest bezspornie krawędź skrawająca, stąd chłodzenie + smarowanie powinno być zawsze brane pod uwagę. Nawet jak wiercimy jeden otwór i mamy wiertło do stali umocowane w uchwycie to można je zanurzyć w oleju. Tak wygląda rejestr temperatur podczas skrawania przy zachowaniu zbliżonych parametrów.

Z obrazka widać, dlaczego np. mosiądz czy żeliwo jest łatwe do skrawania a stal nierdzewna czy hartowana nie.

I na koniec nieco o skrawalności materiałów. Na skrawalność ma wpływ dużo czynników, część z nich zaprezentowałem powyżej. Zalicza się jeszcze do nich min.:
- Geometria ostrza i materiał, z jakiego jest wykonane narzędzie( wiertła do stali, wiertła HSS NWKa, noże tokarskie czy frezy palcowe).
- Parametry skrawania, to znaczy siła nacisku - posuwu, prędkość skrawania.
- Sposób i intensywność chłodzenia (ciągłe czy jednorazowe).
- Metoda mocowania materiału i narzędzia (uchwyt wiertarski, imadło maszynowe).
A teraz ciekawa uwaga, taki paradoks: dla jednostki, która wykonuje pracę(wiercenie czy toczenie) korzystne są stale o małej wytrzymałości, małej ciągliwości i małej ścierności. Natomiast dla użytkownika produktu najlepszym materiałem jest taki, który wykazuje dużą wytrzymałość, wysoką ciągliwość i niewielką ścieralność.

Copyright © 2011 Camelian Homes! All right Reserve!
Design by : Dom Techniczny!
 
Template By